Afscheidsbrief van unne Mauwpeer

Afscheidsbrief van unne Mauwpeer

Afscheidsbrief van unne Mauwpeer

dur Toon van de Sande

Vruger, hil lang geleje, vroeg onze vadder, jonge wè zodde gè toch wel nie wille worre as ge groot bent. Zodde gè misschien brandweerman, of pliesie of misschien wel piloot wille worre. Nou ik von dè mar un aarige vraag, want ik wis al zeker toen al, dè ik in iedergeval, mauwpeer wilde worre, de rest zò un nevenfunctie zen, maar in ieder geval mauwpeer, en as ut kon zelfs mauwpeer van ut jaar.

Nou ja zo as nie al de dingen in ut leven gaan zo as ge wilt, is dè ok mè men ut geval, mauwpeer van ut jaar ben ik nooit gewoore, al zaat ik ur wel kort bè, Dè hi men dan misschien wel un bietje geschaad in mun verdere ontwikkeling mar un kniesoor die daar op let. Ik ben daar ok vort overheen… denk ik.

Um mauwpeer te worre moes ik wel van Gessel noar Schijndel verhuizen, wè ik toen ok tegen munne zin gedaon heb.
Ik troowde mè un bosse um nie op te vallen, en viet er een die vijf jaor jonger waar, um de mensen te laten denken, dè ze men vur ut geld getroowd waar, mar wij wisse wel beter, wanne. Afijn toen ik in Schijndel arriveerde, dè me de karnaval in schorsbos veranderde moes ik daor natuurlijk ut fijne af weten.

En na vijf jaor en twee kiendjes wijer, besloot ik te infiltreren in ut klein cafeeke van Peer Wouters, de thuishaven van de Mauwperen, het doel in mun leven. Ut waar nie hendig um ur bè te kommen, ze waren zo achterdochtig as de nete en ik mende dan ok al wer terug te verhuizen naor Gessel, toen op unne achteraf goei avond na de nodige pinten, unne grote rossige mè unne baard me aansprak, en men zo ’n tedje te hebben uitgeheurd (hij mende dè ik zatter waar as hij mar dè waar nie zo), men vroeg of ik misschien intresse ha um bè de Mauwperen te kommen. Ik liet mun blijdschap natuurlijk nie merken, al ha ´k um wel um zunne nek kunnen vliegen van blijdschap Ik waar unne Mauwpeer. Ikke sàvonds naor huis um te vertellen tegen ons vrouw, en ik wou dur gelijk un kiendje bè, hoho zin ze witte gè wel wè dè kost… daor bè die Mauwperen, nou dè waar ik in al men enthousasme vergeten te vraogen, mar de bleek achteraf wel mee te vallen.

Ut waar un heerlijk gevuul um Mauwpeer te zen en ok ons vrouw bloeide op. We gingen mee op pad dronken de nodige pinten, en probeerde over mee bè te zen en ut laotste naor huis te gaon. Dè ik af en toe wel is in de heg laag of nie wis wè de veur of achterkant van ut bed waar waar un prettige bijkomstigeheid. Wij han ut goed nur ons zin en de klein mannen gingen ok verkleed mee.

Peer zette ur elk jaor un tent aon, en renteniert nou mee van ons centen, mar wij hebben ur ons plezier gehad, en zo is dè.
Die tent, as ut weijde moesse de Mauwperen terug komme van de krogentocht um de tent vaast t houwen, as ut vroor moesse de Mauwperen ut bier in containers zetten, anders bevroor ut, en ut op waar mosse de Mauwperen nei halen bè dun brouwer, ok al lagen ze achter in dun aonhanger dingen te doen die wij ok gère gedaon zon hebbe. Ut waar skon, overal deje we aon mee, en gin moeite teveul, zittingsavond, liekusfist, optocht, en overal hoalde we prijzen en kregen we toejuigingen.

De muziek din zun intrede en onder de bezielende leiding van Jos, wer ut un groot succes, ik wè minder mè munne tuba, want ik ha nog nooit gin noot gezien, en ut waar net of ik wer opnieuw moes leren lezen. Ons vrouw ha ok nie stil gezeten en ging de grote trom slaon, wè ze nie onverdienstelijk din.

Mar zachtjes aon worde toch ok ouwer, al waar ik er trots op dè ik dun dikste en dun oudste Mauwpeer waar, van West-Europa dun balkan en umstreken, dees ha ik nooit verwacht. Ut leve as Mauwpeer hi ok wel schaduwzijde, wè denkte dur af um mè de Karnaval elke dag dertig tot veertig glazen bier op te drinken, um van dun Apfelkorn nog mar nie te spreken, as ge ut vur oewe baas moest doen zodde ut wel ut oewe kop laten.

Ut waar al mè al unne schitterende ted, mar nou is ut doek gevallen, wij gaon vandaag Gijs en Mariëtte, Wil en ik zi de gek mè de vut nou kan ut nog god wit wè ut over vijf jaor is, dè wil nie zegge dè ge ons nie mer zult zien of treffen, mar wij gaon ut wè rustiger aon doen, twintig glazen bier in plaats van veertig enz. enz. enz.

Mar een ding wil ik nog wel zeggen, ik heb in ieder geval een doel in mun leve bereikt Mauwpeer worre, en ut is ons, en ik spreek dan ook namens mijn vrouw en Gijs en Mariëtte, un grote eer geweest um Mauwpeer te meugen zen.

Bedankt Toon